Nerede yasam varsa, orada umut vardir diyerek cikdik bu uzun yola

Nerede yasam varsa, orada umut vardir diyerek cikdik bu uzun yola;

Spaß teaM olarak 2 yili askin bir suredir dogrunun guzelin yaninda olduk.... Bazen uzulduk bazen uzduk ; bazen agladik bazende gulduk ; ama ne olursa olsun Vatan Ozlemimizden taviz vermedik

tek TURKIYE tek VATAN ozlemimiz ilkgunkinden daha buyuk bir ozlemle buyuyor , bunuda en guzel sayin ALPARSLAN TuRKES in
(Buyuk davalar, buyuk mucadeleler ister) sozunu unutmadik .

Bu yolda Spaß teaM olarak GuLtANeeM BoaRD ailesi ile yollarimizi birlestirdik Spaß teaM olarak Turkiyeli dostlarimizi yeni sitemize bekleriz

simdiden uye olunuz sitemiz c.tesi gunu 18.00 de LİG TV -
Trabzonspor-G.Birligi karsilasmasiyla acilacaktir

http://www.gultaneem.com/register.php

saygilarimizla Spaß teaM adina

mete y.

--
........................................................................................................................................
Sevmesini Bilene Kalbimiz Hep Açık...!!!!
.......................................................................................................................................

Ölünce ölmüş mü olacağız?

ÖLÜNCE ÖLMÜŞ MÜ OLACAĞIZ?

Can Dündar

Karanlıktaymışlar.
İki embriyo, bir ana  rahminde...
Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde...
Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece...
Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.
Elleri, ayakları belirginleşmiş.
Gözleri çıktıkça meydana,
İkisi de çevrede olup biteni fark etmiş...
Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu...
Sıcak, ıslak, sevgi dolu...
'Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki' demişler, '...bize ne mutlu...'
Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.
Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.
Onları besleyip büyüten kordonu fark edince
O kordonla kendilerini besleyen Anne'lerine teşekkür etmişler.
Sonra başlamış bir varoluş tartışması:
'Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk' diye sormuş ikizler...
'Annemiz' demiş biri, 'O bize can verdi.'
Ne biliyorsun' diye itiraz etmiş öteki, 'Sen hiç Anneni görmedin ki...':
Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için uydurduğumuz bir şeydir.'
Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler.
Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler.
Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların...
Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın...
Gün gelecek, bu güzelim hayat bitecek;
Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek.
'- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz' diye fısıldamış ikizlerden  biri efkarla...
'- Ben gitmek istemiyorum' diye diretmiş öteki; 'doyamadım ki daha hayata...'
'- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki doğumdan sonra  hayat  vardır.'
Sormuş karamsar olan:
'- Bir gün bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra başımıza neler gelecek?'
Şiirle cevaplamış iyim ser olan:
'Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok  seferinden...'
Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış.
Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış.
Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar.
Ve 'ömrümüz bitti' diye çığlık çığlığa ağlaşmışlar.
Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu,
Ağlaya ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar.

Hayatı sadece dünyadan ibaret sananlar gibi, yaşamlarının sadece ana rahminde olduğunu ve doğunca öleceklerini sanıyorlar..

Kimbilir belki de biz de
yanılıyoruz onlar gibi..
Ölünce ölmüş değil,
belki de doğmuş olacağız..
Nereden bilebiliriz ki!

--

--
........................................................................................................................................
Sevmesini Bilene Kalbimiz Hep Açık...!!!!
.......................................................................................................................................